تبلیغات
امام علی - احادیث و روایات حضرت علی (ع)
جمعه 2 بهمن 1388

احادیث و روایات حضرت علی (ع)

   نوشته شده توسط: زهرا لک    

«ما من مؤمن و لا مؤمنة یضع یده علی رأس یتیمٍ ترحّماً الّا كتب الله له بكلّ شعرة مرَّت یده علیها حسنة.»

هر مرد و زن باایمانی كه از روی مهربانی دست خود را روی سر یتیمی بكشد خدای متعال به عدد هر مویی كه دست خود را روی آن می گذارد یك ثواب برای او می نویسد.

وصیت امیرمؤمنان حضرت علی  ـ علیه السّلام ـ نزدیك شهادت

«الله الله فی الایتام فلا تغبُّوا افواههم و لا یضیعوا بحضرتكم...»

خدا را خدا را در مورد یتیمان، نكند آنها گاهی سیر و گاهی گرسنه بمانند، نكند آنها در حضور شما در اثر عدم رسیدگی از بین بروند... .

 

 

 

 

الإمامُ علیٌّ علیه السلام : صَومُ ثلاثةِ أیّامٍ مِن كُلِّ شَهرٍ أربَعاءُ بَینَ خَمیسَینِ وصَومُ شَعبانَ یَذهَبُ بوَسواسِ الصَّدرِ ، وبَلابِلِ القَلبِ .

امام على علیه السلام : روزه گرفتن در سه روز از هر ماه ـ پنجشنبه اوّل و آخر ماه و چهار شنبه وسط آن و روزه ماه شعبان ـ وسواس سینه و پریشانى هاى دل را از بین مى برد .


حضرت علی(علیه‌السلام) می فرمایند:

« مَن كَثُرَ كَلامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَن كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَیاؤُهُ وَ مَن قَلَّ حَیاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ وَ مَن قَلَّ وَرَعُهُ ماتَ قَلْبُهُ وَ مَن ماتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النَّارَ »

« هر كسی كه سخنش افزایش یافت، اشتباهات او نیز فزونی خواهد یافت

و هر كس خطایش افزایش یافت، حیایش كم می‌گردد

و هركس حیایش كم شد، تقوایش كم می‌شود

و كسی كه تقوایش كم شود، دلش می‌میرد

و هر كس قلبش مرد، به دوزخ وارد خواهد شد.»


 

 

تا حالا تورات و انجیل و زبور را خوانده اید؟

قرآن را چطور؟

دلتون می خواد منتخبی از هر كتاب را بدونید؟اونم به انتخاب  امام علی علیه السلام؟

قال علی(ع):

قرات التوراه والانجیل والزبور و الفرقان، و اخترت من كل كتاب كلمه، فمن التوراه : من صمت نجا، و من الانجیل: من قنع شبع، و من الزبور: من ترك الشهوات سلم من الافات، و من الفرقان: «و من یتوكل علی الله فهو حسبه»

علی (ع) فرمود: تورات و انجیل و زبور و فرقان را خواندم و از هر كتابی كلمه ای را انتخاب كردم،

از تورات؛ هر كس سكوت كرد، (از بلاها و مهلكه ها) نجات یابد.

و از انجیل: هر كس قانع باشد، سیر گردد.

و از زبور (حضرت داود(ع)): هركس شهوات را ترك كند، از آفات در امان خواهد بود،

و از قرآن :هر كس بر خدا توكل كند، خداوند او را كفایت می كند.

 

 

روزه نفس

قال امیرالمومنین علیه السلام

صوم النفس عن لذات الدنیا انفع الصیام.

امیرالمومنان على علیه السلام فرمود:

روزه نفس از لذتهاى دنیوى سودمندترین روزه‏هاست.

روزه واقعى

قال امیرالمومنین علیه السلام

الصیام اجتناب المحارم كما یمتنع الرجل من الطعام و الشراب.

امام على علیه السلام فرمود:

روزه پرهیز از حرامها است همچنانكه شخص از خوردنى و نوشیدنى پرهیز مى‏كند.

برترین روزه

قال امیرالمومنین علیه السلام

صوم القلب خیر من صیام اللسان و صوم اللسان خیر من صیام البطن.

امام على علیه السلام فرمود:

روزه قلب بهتر از روزه



 
یا علی (ع) یا علب مولا
 

امام علی علیه السلام فرموده اند:

ماالمجاهد الشهید فی سبیل الله باعظم اجرا ممن قدر فعف، لكاد العفیف ان یكون ملكا من الملائكة

پاداش مجاهد شهید درراه خدا بزرگتر از پاداش عفیف پاكدامنی نیست كه قدرت بر گناه دارد و آلوده نمی شود

عفیف پاكدامن فرشته ای از فرشته هاست.

 

 

امام علی علیه السلام فرموده اند:

الایمان ان توثر الصدق حیث یضرك علی الكذب حیث ینفعك و الا یكون فی حدیثك فضل عن عملك ( علمك ) و ان تتقی الله فی حدیث غیرك

نشانه ی ایمان آن است كه:

راست گویی آنگاه كه تو را زیان رساند

و دروغ نگویی آنگاه كه تو را سود رساند

و سخن نگویی بیشاز عملت( علمت)

و چون درباره دیگران سخن گویی از خدا بترسی.

 

 

امام علی علیه السلام فرموده اند:

یا كمیل مر اهلك ان بروحوا فی كسب المكارم و یدلجوا فی حاجة من هو نائم فوالذی وسع سمعه الاصوات ما من احد اودع قلبا سرورا الا و خلق الله له من ذلك السرور لطفافاذا انزلت به نائبة جری الیها كالماء فی  انجداره حتی یطردها عنه

ای كمیل! خانواده ات را فرمان ده كه روزها به دست آوردن بزرگواری و شب ها در رفع نیاز خفتگان بكوشند.

سوگند به خدایی كه هر صدایی را می شنود!  هر كس دلی را شاد كند خداوند از آن شادی لطفی برای او قرار دهد كه به هنگام مصیبت چون آب زلالی بر او باریدن گرفته و تلخی مصیبت را بزداید.

 

 

قال علی علیه السلام:

ان اوقاتك اجزا عمرك فلا تنفذ لك وقتا الا فیما ینجیك

همانا وقتهای تو پاره های عمر توست ، پس نباید وقتت را تمام كنی مگر در چیزی كه نجات تو در آن باشد.

و قال: ان المغبون من غُبِنَ عمره و ان المغبوط من انفذ عمره فی طاعة ربه

براستی كه زیانكار كسی است كه در عمرش زیان كرده و بهره ور كسی است كه عمرش را در طاعت پروردگارش تمام كرده است

و قال:  ان العاقل من نظر فی یومه لغده و سعی فی فكاك نفسه و عمل لما لابد له و لا محیص عنه

براستی كه عاقل كسی است كه در امروزش فردایش را بنگرد و در آزاد كردن نفسش (‌از شهوات و سخط الهی ) بكوشد بكوشد برای روزی كه چاره ای از آن ندارد و راه فراری از آن نیست.

و قال: ان اخسر  الناس صفقة و اخیبهم سعیا  رجل اَخلَقَ بدنه فی طلب آماله و لم تساعده المقادیر علی ارادته فخرج من الدنیا بحسراته و قَدِمَ علی الاخرة بتبعاته

براستی كه زیانكارترین مردم در تجارت و پشیمانترین آنها در تلاش كسی است كه پیكرش را در پی آرزوهایش بفرساید و مقدرات با او مساعدت نكند پس از دنیا با حسرت خارج شود و با رنج به آخرت وارد شود.

 

 

 

 

 

امیرالمونین حضرت علی علیه السلام فرمود:

 

« اللهم انك لا تخلی الارض من حجة لك علی خلقك ظاهر او خاف مغمور لئلا تبطل حججك و بیناتك »

 

بارالها تو زمین را از حجت بر خلق خود خالی نمی گذاری كه او یا ظاهر است و یا ترسان و مستور تا حجت ها و بینات باطل نشود

 

 


 

 

امام علی علیه السلام فرموده اند:

 

« عباد الله ! زنوا انفسكم قبل ان توزنوا و حاسبواها من قبل ان تحاسبوا »

 

ترجمه: ای بندگان خدا! خود را بسنجید قبل از آنكه مورد سنجش قرار گیرید ، و به حساب خود رسیدگی كنید پیش از آنكه به حسابتان رسیدگی كنند.

 نهج البلاغه/ خطبه ۹۰

 

 

 

 

 

 

 


امیر مؤمنان علی علیه السلام می فرماید:

«من قرا القرآن فمات فدخل النار فهو ممن كان یتخذ آیات الله هزواً »كسی كه قرآن بخواند و پس از مرگ داخل آتش گردد، از كسانی بوده كه آیات خدا را استهزاء كرده است

ابن ابی الحدید در ذیل این سخن حضرت می نویسد: شاید مقصود امام از استهزاءكننده آیات الهی كسی است كه به نزول قرآن از جانب خداوند معتقد است ولكن به واجبات آن عمل نمی كند؛ چنانكه بسیاری از مردم در روزگار ما چنین اند.

 

 


على‏علیه السلام در خطبه همام در وصف متّقین در برخورد با قرآن چنین مى‏فرماید:


چون شب شود (براى نماز) برپا ایستاده آیات قرآن را با تأمّل و اندیشه مى‏خوانند. و با خواندن و تدبّر در آن، خود را اندوهگین مى‏سازند و به وسیله آن به درمان درد خویش كوشش مى‏كنند (از خواندن و عمل به قرآن چاره رهایى از عذاب و سختى قیامت را مى‏جویند). پس هرگاه به آیه‏اى برخورند كه شوق دهنده و امیدساز باشد، به آن شوق پیدا مى‏كنند؛ مانند آنكه پاداشى كه آیه از آن خبر مى‏دهد، در برابر چشم ایشان است و آن را مى‏بینند و هرگاه به آیه‏اى برخورند كه در آن ترس و بیم است، گوش دلشان را به آن مى‏گشایند، چنانكه گویا شیون و فریاد (اهل) دوزخ در بیخ گوشهایشان است.

 


کامران
دوشنبه 19 اردیبهشت 1390 08:08 ق.ظ
با تشکر از شما و توفیق روز افزون
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر